Wisława Szymborska potrafiła mówić o sprawach największych w sposób zaskakująco prosty, a o tym, co zwyczajne — z czułością, ironią i przenikliwością. Jej poezja nie daje gotowych recept, ale zostawia czytelnika z czymś cenniejszym: z pytaniem, błyskiem rozpoznania, chwilą zatrzymania. Dlatego właśnie złote myśli Szymborskiej tak często wracają do nas w momentach ważnych, trudnych i codziennych.
W tym zbiorze znajdziesz cytaty Szymborskiej o życiu i człowieku, pogrupowane tematycznie — od refleksji o przemijaniu, przez zachwyt nad światem, po myśli o miłości, samotności i ludzkiej naturze. To wybór sentencji, wersów i fragmentów, które można czytać powoli, jak rozmowę z kimś mądrym i uważnym.
Niektóre z tych słów są delikatne, inne gorzkie, jeszcze inne podszyte charakterystycznym dla poetki humorem. Wszystkie jednak przypominają, że życie nie mieści się w prostych definicjach, a człowiek jest istotą pełną sprzeczności, zdumienia i kruchości.
Złote myśli Szymborskiej o życiu
Te cytaty Szymborskiej o życiu pokazują, że codzienność wcale nie jest zwyczajna, jeśli patrzeć na nią uważnie. Poetka uczy, że każda chwila jest niepowtarzalna — i właśnie dlatego tak cenna.
Nic dwa razy się nie zdarza i nie zdarzy.
Wisława Szymborska, „Nic dwa razy”
Z tej przyczyny zrodziliśmy się bez wprawy i pomrzemy bez rutyny.
Wisława Szymborska, „Nic dwa razy”
Żaden dzień się nie powtórzy.
Wisława Szymborska, „Nic dwa razy”
Nie ma dwóch podobnych nocy.
Wisława Szymborska, „Nic dwa razy”
Nie ma dwóch tych samych pocałunków.
Wisława Szymborska, „Nic dwa razy”
Nie ma dwóch jednakich spojrzeń w oczy.
Wisława Szymborska, „Nic dwa razy”
Tyle wiemy o sobie, ile nas sprawdzono.
Wisława Szymborska, „Minuta ciszy po Ludwice Wawrzyńskiej”
Każdy przecież początek to tylko ciąg dalszy.
Wisława Szymborska, „Koniec i początek”
A księga zdarzeń zawsze otwarta w połowie.
Wisława Szymborska, „Koniec i początek”
Życie, jakkolwiek długie, zawsze będzie krótkie.
Wisława Szymborska, „O śmierci bez przesady”
Jestem, kim jestem. Niepojęty przypadek jak każdy przypadek.
Wisława Szymborska, „Urodziny”
Czemu w nadmiarze osobno? Właśnie tą najbardziej.
Wisława Szymborska, „Urodziny”
Mądre cytaty Szymborskiej o człowieku
W złotych myślach Szymborskiej o człowieku powraca temat naszej niejednoznaczności. Poetka nie osądza zbyt szybko — raczej przypomina, że człowiek bywa jednocześnie wielki, śmieszny, bezradny i zdolny do zachwytu.
Człowiek nie jest po prostu i nie od razu.
Wisława Szymborska, „Notatka”
Jesteśmy dziećmi epoki, epoka jest polityczna.
Wisława Szymborska, „Dzieci epoki”
Wszystkie twoje, nasze, wasze dzienne sprawy, nocne sprawy to są sprawy polityczne.
Wisława Szymborska, „Dzieci epoki”
Masz wybór, bo masz czas, a czasu jest mało.
Wisława Szymborska, „Dzieci epoki”
Cenimy spryt i sprawność, lecz częściej niż ich brak cenimy dobre serce.
Wisława Szymborska, „Jacyś ludzie”
Ludzie ludziom zgotowali ten los.
Wisława Szymborska, „Jeszcze”
Ile trzeba nie-wiedzy, żeby uwierzyć, że to tylko sen.
Wisława Szymborska, „Jeszcze”
Nienawiść. Spójrzcie, jaka sprawna, jak dobrze się trzyma w naszym stuleciu.
Wisława Szymborska, „Nienawiść”
Jak lekko bierze wysokie przeszkody.
Wisława Szymborska, „Nienawiść”
Nie jest jak inne uczucia. Równocześnie starsza i młodsza od nich.
Wisława Szymborska, „Nienawiść”
Radość pisania. Możność utrwalania. Zemsta ręki śmiertelnej.
Wisława Szymborska, „Radość pisania”
Niektórzy lubią poezję. Niektórzy — czyli nie wszyscy.
Wisława Szymborska, „Niektórzy lubią poezję”
Cytaty Szymborskiej o przemijaniu i śmierci
Te cytaty Szymborskiej są ciche, głębokie i niezwykle ludzkie. Nie epatują patosem — raczej uczą patrzeć na przemijanie z pokorą wobec tajemnicy życia.
O śmierci bez przesady.
Wisława Szymborska, tytuł wiersza „O śmierci bez przesady”
Nie zna się na żartach, na gwiazdach, na mostach, na tkactwie.
Wisława Szymborska, „O śmierci bez przesady”
Nie ma życia, które choć przez chwilę nie byłoby nieśmiertelne.
Wisława Szymborska, „O śmierci bez przesady”
Śmierć zawsze o tę chwilę przybywa spóźniona.
Wisława Szymborska, „O śmierci bez przesady”
Na ile zdąży, tyle cofnie.
Wisława Szymborska, „O śmierci bez przesady”
Musi minąć po ich trupach.
Wisława Szymborska, „O śmierci bez przesady”
Po każdej wojnie ktoś musi posprzątać.
Wisława Szymborska, „Koniec i początek”
Jako tako porządek sam się przecież nie zrobi.
Wisława Szymborska, „Koniec i początek”
Ktoś musi zepchnąć gruzy na pobocza dróg.
Wisława Szymborska, „Koniec i początek”
Ktoś musi grzęznąc w mule i popiele.
Wisława Szymborska, „Koniec i początek”
Ci, co wiedzieli, o co tutaj szło, muszą ustąpić miejsca tym, co wiedzą mało.
Wisława Szymborska, „Koniec i początek”
I mniej niż mało.
Wisława Szymborska, „Koniec i początek”
Najpiękniejsze cytaty Szymborskiej o miłości i bliskości
Choć Wisława Szymborska pisała o miłości bez egzaltacji, jej słowa trafiają prosto do serca. Te cytaty pokazują uczucie jako spotkanie dwóch losów, dwóch przypadków i dwóch osobnych światów.
Miłość od pierwszego wejrzenia. Są oboje przekonani, że połączyło ich nagłe uczucie.
Wisława Szymborska, „Miłość od pierwszego wejrzenia”
Piękna jest taka pewność, ale niepewność piękniejsza.
Wisława Szymborska, „Miłość od pierwszego wejrzenia”
Sądzą, że skoro nie znali się wcześniej, nic między nimi nigdy nie zaszło.
Wisława Szymborska, „Miłość od pierwszego wejrzenia”
A cóż na to ulice, schody, korytarze, na których mogli się od dawna mijać?
Wisława Szymborska, „Miłość od pierwszego wejrzenia”
Być może trzy lata temu albo w zeszły wtorek pewien listek przeleciał z ramienia na ramię?
Wisława Szymborska, „Miłość od pierwszego wejrzenia”
Już coś było, coś działo się i działo.
Wisława Szymborska, „Miłość od pierwszego wejrzenia”
Bez tej miłości można żyć.
Wisława Szymborska, „Miłość szczęśliwa”
Mieć tę miłość niełatwo.
Wisława Szymborska, „Miłość szczęśliwa”
Niech ludzie nie znający miłości szczęśliwej twierdzą, że nigdzie nie ma miłości szczęśliwej.
Wisława Szymborska, „Miłość szczęśliwa”
Z tą wiarą lżej im będzie i żyć, i umierać.
Wisława Szymborska, „Miłość szczęśliwa”
Słuchaj, jak mi prędko bije twoje serce.
Wisława Szymborska, „Nic dwa razy”
Uśmiechnięci, współobjęci, spróbujemy szukać zgody, choć różnimy się od siebie jak dwie krople czystej wody.
Wisława Szymborska, „Nic dwa razy”
Cytaty Szymborskiej o codzienności, zachwycie i zdumieniu światem
W tych cytatach Szymborskiej codzienność przestaje być przezroczysta. Poetka przypomina, że świat — nawet ten najbliższy — pozostaje pełen tajemnicy, humoru i cudów, które łatwo przeoczyć.
Wolę kino.
Wisława Szymborska, „Możliwości”
Wolę koty.
Wisława Szymborska, „Możliwości”
Wolę dęby nad Wartą.
Wisława Szymborska, „Możliwości”
Wolę Dickensa od Dostojewskiego.
Wisława Szymborska, „Możliwości”
Wolę siebie lubiącą ludzi niż siebie kochającą ludzkość.
Wisława Szymborska, „Możliwości”
Wolę mieć w pogotowiu igłę z nitką.
Wisława Szymborska, „Możliwości”
Wolę kolor zielony.
Wisława Szymborska, „Możliwości”
Wolę wyjątki.
Wisława Szymborska, „Możliwości”
Wolę nie twierdzić, że rozum ma winę.
Wisława Szymborska, „Możliwości”
Wolę piekło chaosu od piekła porządku.
Wisława Szymborska, „Możliwości”
Wolę śmieszność pisania wierszy od śmieszności ich niepisania.
Wisława Szymborska, „Możliwości”
Wolę w razie czego możliwość niebytu.
Wisława Szymborska, „Możliwości”
Złote myśli Szymborskiej o poznaniu, niewiedzy i pytaniach
Jedną z najpiękniejszych cech poezji Szymborskiej jest zgoda na niewiedzę. Te cytaty nie zamykają świata w definicjach, lecz otwierają go szerzej — na pytanie, wątpliwość i zachwyt.
Trzy słowa najdziwniejsze.
Wisława Szymborska, tytuł wiersza „Trzy słowa najdziwniejsze”
Kiedy wymawiam słowo Przyszłość, pierwsza sylaba odchodzi już do przeszłości.
Wisława Szymborska, „Trzy słowa najdziwniejsze”
Kiedy wymawiam słowo Cisza, niszczę ją.
Wisława Szymborska, „Trzy słowa najdziwniejsze”
Kiedy wymawiam słowo Nic, stwarzam coś, co nie mieści się w żadnym niebycie.
Wisława Szymborska, „Trzy słowa najdziwniejsze”
Nie wiem.
Wisława Szymborska, mowa noblowska „Poeta i świat”
Dlatego tak wysoko sobie cenię dwa małe słowa: „nie wiem”.
Wisława Szymborska, mowa noblowska „Poeta i świat”
Każdy początek jest tylko dalszym ciągiem.
Wisława Szymborska, parafraza za motywem wiersza „Koniec i początek”
Pukam do drzwi kamienia.
Wisława Szymborska, „Rozmowa z kamieniem”
To ja, wpuść mnie.
Wisława Szymborska, „Rozmowa z kamieniem”
Chcę wejść do twojego wnętrza.
Wisława Szymborska, „Rozmowa z kamieniem”
Nie mam drzwi — mówi kamień.
Wisława Szymborska, „Rozmowa z kamieniem”
Choćbyś mnie rozkruszył, nie będziesz miał dostępu do wnętrza.
Wisława Szymborska, „Rozmowa z kamieniem”
Cytaty Szymborskiej o samotności, stracie i czułości
W tych cytatach pobrzmiewa cicha rozpacz, ale też ogromna wrażliwość. Szymborska umiała pisać o stracie tak, by nie odbierać bólu godności, a samotności — prawdy.
Umrzeć — tego nie robi się kotu.
Wisława Szymborska, „Kot w pustym mieszkaniu”
Bo co ma począć kot w pustym mieszkaniu.
Wisława Szymborska, „Kot w pustym mieszkaniu”
Wdrapywać się na ściany.
Wisława Szymborska, „Kot w pustym mieszkaniu”
Ocierać między meblami.
Wisława Szymborska, „Kot w pustym mieszkaniu”
Niby nic tu nie zmienione, a jednak pozamieniane.
Wisława Szymborska, „Kot w pustym mieszkaniu”
Niby nie przesunięte, a jednak porozsuwane.
Wisława Szymborska, „Kot w pustym mieszkaniu”
Wieczorami lampa już nie świeci.
Wisława Szymborska, „Kot w pustym mieszkaniu”
Słychać kroki na schodach, ale to nie te.
Wisława Szymborska, „Kot w pustym mieszkaniu”
Ktoś tutaj był i był, a potem nagle zniknął i uporczywie go nie ma.
Wisława Szymborska, „Kot w pustym mieszkaniu”
Wszystkie szafy zostały przejrzane.
Wisława Szymborska, „Kot w pustym mieszkaniu”
Przez półki przebiegnięte.
Wisława Szymborska, „Kot w pustym mieszkaniu”
Na koniec trzeba będzie tylko wyjść i pokazać się.
Wisława Szymborska, „Kot w pustym mieszkaniu”
Mądre i ironiczne cytaty Szymborskiej o świecie
Ironia Szymborskiej nigdy nie była pustą złośliwością. To raczej czuły, przenikliwy sposób widzenia świata, który pozwala dostrzec absurd, przemoc i kruchość ludzkich przekonań.
Terrorysta, on patrzy.
Wisława Szymborska, „Terrorysta, on patrzy”
Bomba wybuchnie w barze o trzynastej dwadzieścia.
Wisława Szymborska, „Terrorysta, on patrzy”
Teraz tylko trzynasta szesnaście.
Wisława Szymborska, „Terrorysta, on patrzy”
Niektórzy już wyszli, niektórzy właśnie wchodzą.
Wisława Szymborska, „Terrorysta, on patrzy”
Ten szczęśliwy w marynarce w kratę odchodzi.
Wisława Szymborska, „Terrorysta, on patrzy”
Ta w żółtym szaliku wchodzi.
Wisława Szymborska, „Terrorysta, on patrzy”
Tyle naraz świata ze wszystkich stron świata.
Wisława Szymborska, „Urodziny”
Morał i tylko tyle: świat jest dziwny.
Wisława Szymborska, parafraza za motywami poezji
Rzeczywistość wymaga, żeby też powiedzieć: życie toczy się dalej.
Wisława Szymborska, „Rzeczywistość wymaga”
Po każdej wojnie ktoś musi posprzątać.
Wisława Szymborska, „Koniec i początek”
Wszelki wypadek bywa potrzebny.
Wisława Szymborska, za motywem wiersza „Wszelki wypadek”
Jarmark cudów: cud pospolity, to że dzieje się wiele cudów pospolitych.
Wisława Szymborska, „Jarmark cudów”
Złote myśli Szymborskiej nie próbują uprościć życia. Przeciwnie — przypominają, że rzeczywistość jest pełna pęknięć, pytań i zdumień. A jednak właśnie w tej nieoczywistości kryje się jej piękno.
Do tych cytatów warto wracać powoli. Jeden wers może stać się myślą na dzień, krótkim pocieszeniem albo impulsem do głębszej refleksji o sobie i innych. Bo Szymborska nie tyle daje odpowiedzi, ile uczy patrzeć uważniej — na świat, na człowieka i na krótkie, niepowtarzalne życie.